İtalyan ENI şirketi ile Güney Kıbrıs arasında, “Kronos” yatağındaki doğal gaz yatağının altyapı inşasına ilişkin sözleşmelerin bugün imzalandığı belirtildi.

“Alpa News” internet sitesi ve diğer kaynaklar, İtalyan ENI şirketiyle, Güney Kıbrıs’ın sözde “Münhasır Ekonomik Bölgesi” içerisindeki 6’ncı parselde bulunan “Kronos” yatağının geliştirilmesi, alt yapı inşası ve kurulumuna yönelik sözleşmelerin bugün imzalandığını belirtti.

ENI ile sözleşmelerin imzalanmasının Güney Kıbrıs için tarihi bir gün olarak nitelendirildi.

Rum Başkanlık binasında gerçekleştirilen imza törenine, Rum Yönetimi Başkanı Nikos Hristodulidis, ENI Küresel Doğal Kaynaklar Baş İşletme Görevlisi ve Genel Müdür Guido Brusco ve diğer şirket yetkilileri katıldı.

Anlaşmanın; “Kronos” yatağında var olduğu hesaplanan 3 trilyon fit küpten faydalanılması amacıyla sekiz ayrı sözleşmeyi öngördüğü belirtilen haberde, doğal gaz üretim projesinin 2028 yılının ilk altı ayında başlaması ve günlük 500 milyon ayak küpe kadar ulaşması da bekleniyor.

Haberde, doğal gazın Mısır’a taşınacağını, “Zohr” yatağı alt yapıları da dahil olmak üzere, mevcut tesisler aracılığıyla işleneceği, devamında ise doğal gaz sıvılaştırma terminalinde sıvılaştırılacağı ve uluslararası pazarlara ihraç edileceği ifade edildi.

NİKOS HRİSTODULİDİS

Rum Yönetimi Başkanı Nikos Hristodulidis, yaptığı yazılı açıklamada, anlaşmanın imzalanmasıyla bugün yaşanan bu gelişmenin, ülkenin doğal zenginliğinin değerlendirilmesi adına önemli bir adımı teşkil ettiğini söyledi.

Anlaşmanın ülkenin enerji perspektifleriyle ilgili güçlü bir güven oyunu da teşkil ettiğini dile getiren Hristodulidis, bugünkü gelişmenin ayrıca ülke ekonomisinin daha da güçlenmesine belirleyici şekilde katkı sağladığını, vatandaşların günlük yaşamlarını ve yaşam kalitesini iyileştiren politikalara yatırım yapması adına devlete daha fazla fırsat yarattığını ifade etti.

Ülkenin avantajlarından faydalanılması konusundaki stratejilerine değinen Hristodulidis, bugünkü anlaşmanın bu stratejinin somut sonucunu teşkil ettiğini de söyledi.

Hristodulidis, ekonomik açıdan güçlü bir ülke, jeopolitik olarak gelişmiş bir ülke inşa ettiklerini belirtti.

Habere göre sözleşme “1. Denizaltı Üretim Sistemi; 2.Yüzer kontrol ünitesi; 3.Açık deniz boru hatları; 4. Taşıma ve kurulum; 5. Denizaltı esnek kablolar; 6.Kara boru hattı; 7. Sondaj hizmetleri ve 8. Esnek kabolar” gibi konuları kapsıyor.

ENI YETKLİSİ BRUSCO

“Sigmalive” internet sitesine göre ENI Küresel Doğal Kaynaklar Baş İşletme Görevlisi ve Genel Müdür Guido Brusco ise yaptığı açıklamada bugünkü gelişmeyi, Güney Kıbrıs için dönüm noktası olarak nitelendirdi.

Brusco, bunun aynı zamanda ülkenin iidrokarbon geliştirilmesine yönelik ilk proje olduğuna da dikkati çekti.

Bir üniversitenin değeri nedir?
Kaç öğrencisi olduğu mu?
Kaç fakültesi, kaç binası, kaç mezunu bulunduğu mu?

Yoksa verdiği diplomanın temsil ettiği bilgi, yetkinlik ve akademik dürüstlük mü?

Özellikle son yıllarda bu soruların üzerinde daha fazla durmamız gerekiyor.

Çünkü ülkemizde üniversite diplomasının itibarı ağır yaralar aldı.

Sahte diploma skandalları, akademik unvanlar etrafındaki tartışmalar, yükseköğretimde denetim ve hesap verebilirlik eksikliği, üniversitelerimize yönelik güveni ciddi biçimde sarstı.

Diploma, giderek bir yetkinliğin kanıtı olmaktan uzaklaştı.

İşte böylesi bir dönemde Lefke Avrupa Üniversitesi’nin (LAÜ) üç yıllık bir çalışmanın ardından uluslararası AQAS kalite güvence sürecini tamamlaması, üzerinde durulmayı hak ediyor.

Üstelik mesele Lefke’nin ötesinde.
Kıbrıs’ın kuzeyinde yükseköğretimin nasıl bir geleceğe sahip olacağıyla doğrudan ilgili.

Geçtiğimiz günlerde LAÜ Rektörü Prof. Dr. Mehmet Ali Yükselen’le buluştum.
Bir saate yakın sohbet ettik.
Üniversiteyi gezdim.
Doğrusu etkilendim.

En fazla da yönetim anlayışından, kaliteye ilişkin yaklaşımından ve üniversitenin kendi ölçeğini tanımlama biçiminden…

AQAS, Almanya merkezli uluslararası bir kalite güvence ve akreditasyon kuruluşu.

Üniversitelerin eğitim ve yönetim süreçlerini Avrupa Yükseköğretim Alanı’nın standartları çerçevesinde değerlendiriyor.

Ders programlarından akademisyenlerin seçimine, öğrenci kazanımlarından araştırma olanaklarına kadar geniş bir alanı kapsıyor.

Bir bölüm neden açılıyor?
Öğretim üyeleri hangi ölçütlerle seçiliyor?
Eğitimin niteliği nasıl denetleniyor?
Eksiklikler nasıl gideriliyor?

Üniversite, bütün bu sorulara kurumsal ve denetlenebilir yanıtlar üretmek durumunda.

Rektör Yükselen’in anlattıklarından anladığım, üç yıllık sürecin en önemli kazanımı da bu.
Kalite, kişilerin iyi niyetine ya da yöneticilerin tercihlerine bırakılmıyor.
Kurallar, ölçütler ve sürekli iyileştirme mekanizmaları oluşturuluyor.

Elbette uluslararası akreditasyon, diplomaların her ülkede otomatik olarak tanınması anlamına gelmiyor. Ancak kurumun uluslararası akademik standartlarla değerlendirilmesi açısından önemli bir referans oluşturuyor.

Sohbetimizde özellikle üzerinde durduğumuz konulardan biri de üniversite sayısıydı.

Küçücük bir coğrafyada 23 üniversite…
Bunun çok fazla olduğunu söyledim.

Rektör de bu değerlendirmeye katılıyor.

Ancak burada asıl önemli olan, geleceğe ilişkin öngörüsü.
Uluslararası kalite standartlarının yaygınlaşmasıyla birlikte üniversiteler arasındaki ayrışmanın derinleşeceğini düşünüyor.

Bana kendi iş aradığı yıllardan bir örnek verdi.
Gazetelerin sarı sayfalarındaki iş ilanlarına baktığı günleri anlattı.
Bazı işverenlerin, personel ararken mezun olunan üniversiteleri özellikle belirttiğini…

Yani diploma tek başına yeterli değildi.
O diplomayı hangi üniversiteden aldığınız da önemliydi.

Bugün de dünyanın pek çok yerinde üniversitelerin akademik itibarı, mezunların karşısına farklı fırsatlar ya da engeller çıkarabiliyor.

Yükselen’in işaret ettiği gelecek biraz da bu.

Kalite yönetimi ve uluslararası güvence sistemleri geliştikçe, her üniversitenin aynı akademik değeri temsil etmesi mümkün olmayacak.

Belirli standartların altında kalan kurumların öğrenci bulması, akademik kadro oluşturması ve uluslararası kabul görmesi giderek zorlaşabilir.

Hatta bir kısmı işlevsiz hale gelebilir.

Çünkü yükseköğretimimizin geleceği, üniversite sayısının sürekli artmasında değil, mevcut kurumların niteliğinin yükselmesinde.

LAÜ, bir dönem yaklaşık 3 bin öğrencisi bulunan bir kurumken bugün 12 bin dolayında öğrencisi olan bir üniversiteye dönüşmüş.

Son beş yıldır bu büyüklük korunuyor.

Öğrencilerin yaklaşık yüzde 65’i Türkiye Cumhuriyeti, yüzde 25’i üçüncü ülke, yüzde 10’u ise Kıbrıs yurttaşı.

Yaklaşık 90 ülkeden öğrenci bulunuyor.

Rektörün verdiği bilgiye göre, son yıllarda Türkiye’den YKS ile adaya yerleşen her beş öğrenciden yaklaşık biri Lefke’yi tercih ediyor.

Bunlar dikkate değer rakamlar.

Ancak benim daha fazla önemsediğim, Yükselen’in büyüme konusundaki yaklaşımı.

Öğrenci sayısının sürekli artmasını başlı başına bir başarı ölçütü olarak görmüyor.

Lefke’nin kent ölçeğini, üniversitenin altyapısını ve akademik olanaklarını birlikte değerlendiriyor.

Bugünkü büyüklüğün hem Lefke’nin hem üniversitenin gerçekleriyle uyumlu olduğunu düşünüyor.

Bu önemli.

Çünkü yükseköğretimde büyüme ile gelişme aynı şey değil.
Kontrolsüz büyüme, akademik niteliği zayıflatabiliyor.

Rektör, son üç yıldır sınavsız öğrenci kabul etmediklerini de söylüyor.

Türkiye’den Kıbrıs’a gelen öğrenci sayısının yıllık 11 bin ile 15 bin arasında istikrarlı bir düzeye ulaşmasının, üniversitelere uluslararası öğrenci kabulünde daha seçici davranma olanağı sağlayacağını düşünüyor.

Aslında bütün mesele burada.
Üniversiteler öğrenci sayıları üzerinden rekabet ediyor.
Oysa asıl rekabet akademik nitelik üzerinden kurulmalı.

Üniversitenin ekonomisini de konuştuk.

Gelirleri giderlerini karşılıyor mu?
Borçları var mı?
Devlet katkısı olmadan ayakta kalabiliyor mu?

Yükselen, üniversitenin kendi ekonomik döngüsünü sürdürebildiğini anlatıyor.

Yurt yatırımları için alınmış krediler var. Bunlar yapılandırılmış ve yurt gelirleriyle ödeniyor.

Devlet katkısı da alıyorlar. Ancak rektörün verdiği bilgiye göre bu katkı, Doğu Akdeniz Üniversitesi’ne sağlananın oldukça altında.

Yaklaşık 240 idari, 350 akademik çalışanları var.
Toplamda 600’e yakın kişi.

Yükselen’in ekonomik yönetim anlayışını anlatırken kullandığı ifade oldukça yalın: “LAÜ’de herkes ayağını yorganına göre uzatır.”

Personel yapısını konuşurken de ilginç bir benzetme yapıyor: “Bizde herkesin koltuğunun altında en az iki tane karpuz var.”

Örneğin kütüphane müdürü, öğrenci oryantasyonunda da görev alıyor.
Kuşkusuz bunun da bir sınırı olmalı.
Verimlilik ile çalışanların iş yükü ve hakları arasında denge kurulmalı.

Yine de anlatılan tablo, kaynakların kullanımında dikkatli bir yönetim anlayışına işaret ediyor.

Ülkemizde özellikle tıp ve diş hekimliği eğitiminin niteliği, hassasiyetle ele alınması gereken bir konu.
Çünkü bu fakültelerden mezun olan insanların yeterliliği doğrudan toplum sağlığıyla ilgili.

Rektöre, diş hekimliği eğitimine yönelik eleştirileri hatırlattım.

Yeterli hasta çeşitliliği var mı?
Öğrenciler yeterince klinik deneyim kazanabiliyor mu?

Yükselen, bu eleştirilere katılmıyor.
Öğrenci kabulünde seçici davrandıklarını anlatıyor.
Verdiği bilgiye göre, Diş Hekimliği Fakültesi’nin beş yıllık eğitim sürecindeki KKTC yurttaşı öğrenci sayısı toplam 13.

Klinik hizmetlerinin Lefke ve çevresine yayıldığını, Kıbrıs’ın güneyinden de hastalar geldiğini belirtiyor.

Üstelik uygun ücretlerle hizmet verdiklerini söylüyor.

Ancak akademik yeterliliğin öğrenci sayılarıyla ya da hasta başvurularıyla sınırlı biçimde değerlendirilemeyeceği açık.

Klinik uygulamalar, vaka çeşitliliği ve mezunların mesleki yetkinliği ölçülebilmeli.

LAÜ’nün tıp fakültesi de var.
Gerekli izinlerin alındığını, ancak henüz öğrenci kabul etmediklerini anlatıyor rektör.

Tıp eğitiminde üç yılı Lefke’de, üç yılı Türkiye’de tamamlanacak ortak diploma modelini değerlendiriyorlar.

Atatürk Üniversitesi ile görüşmeler yapılmış.
Henüz kesinleşmiş bir süreç değil.

Rektörün geleceğe ilişkin projelerinden biri de Lefke’de bir denizcilik fakültesi kurulması.

Bu düşünceyi özellikle anlamlı buldum.
Hele de yaşadığımız gemi kazasının ardından…

Denizcilik güvenliğinin, teknik yeterliliğin, denetimin ve uzmanlaşmanın ne kadar yaşamsal olduğunu bir kez daha gördük.

Bir ada ülkesinde yaşıyoruz.
Denizle çevriliyiz.
Ancak denizcilik kültürümüz, deniz ekonomimiz ve deniz bilimleri alanındaki akademik kapasitemiz son derece sınırlı.

Lefke’nin kıyı coğrafyasıyla ilişkilendirilecek nitelikli bir denizcilik fakültesi, doğru planlandığında önemli bir kazanım olabilir.

Sohbetimizin sonunda siyaseti de konuştuk.
Çünkü LAÜ’nün mütevelli heyeti yapısı, siyasetle ilişkisinden bağımsız değil.

Rektöre doğrudan sordum:
Üniversitenin mütevelli heyetinin siyasal atamalarla oluşması doğru mu?

Yükselen, bunun ülkenin mevcut gerçeği olduğunu düşünüyor.
Siyasetle kurulan ilişkilerin üniversiteye destek sağlama bakımından avantajları olabileceğini söylüyor.
Ancak hangi siyasi partiden olunduğundan çok, göreve getirilen insanların niteliğini önemsiyor.

Farklı siyasi dönemlerde, farklı partilerle çalıştığını anlatıyor.

Sürekli çatışmanın kurumu nasıl yıpratabileceğini de şu sözlerle açıklıyor: “Enerjinizin ciddi bir bölümünü o işlere, o didişmelere harcadığınız zaman iş yapacak hâliniz kalmaz.”

Bu sözler, üniversite yönetiminin gündelik gerçekliğini anlatıyor.

Ancak benim bu konuda daha farklı bir hassasiyetim var.
Üniversitelerin akademik özerkliği, siyasal ilişkilerin niteliğine ya da yöneticilerin kişisel becerilerine bağlı olmamalı.
Kurumsal güvenceye dayanmalı.
Bir üniversitenin yöneticisi, herhangi bir siyasi otoriteye karşı akademik ilkelerini savunabilmeli.

Uluslararası kalite güvence sistemlerinin önemi burada da ortaya çıkıyor.

Lefke’den ayrılırken aklımda en fazla kalan düşünce buydu.

Biz yıllardır üniversitelerimizin kaç öğrencisi olduğunu konuşuyoruz.
Kaç ülkeden öğrenci geldiğini…
Ekonomiye ne kadar katkı yaptıklarını…
Kaç fakülte açıldığını…

Oysa çok daha temel sorularımız olmalı.
Bu üniversiteler ne kadar bilgi üretiyor?
Ne kadar araştırma yapıyor?
Akademik kadroları hangi standartlarla oluşturuluyor?

Öğrenciler mezun olduklarında gerçekten hangi yetkinlikleri kazanıyor?

Sahte diploma skandallarının yarattığı toplumsal tahribatı, yalnızca adli soruşturmalarla gidermek mümkün değil.

Bağımsız denetim, akademik liyakat, şeffaflık ve hesap verebilirlik gerekiyor.

Lefke Avrupa Üniversitesi’nin üç yıllık kalite güvence çalışmasını bu nedenle önemli buluyorum.

Daha fazla diploma değil, daha itibarlı diploma.
Daha fazla üniversite değil, daha nitelikli üniversite.

Feramuz ERDİN 

Kıbrıs’ta faaliyet gösteren Ektam Kıbrıs’ın ortakları arasında başlayan ve ABD’li içecek devi PepsiCo’ya kadar uzanan hukuki mücadelede yeni bir perde açıldı.
Patronlar Dünyası’dan Gökmen Mert Kural’ın Mart 2024’te gündeme getirdiği 95 milyon dolarlık dava ile Ekim 2026’da Kıbrıs’ta açılan 144 milyon 150 bin euroluk yeni dava arasında dikkat çekici bir bağlantı bulunuyor.

Ancak asıl haber, tazminat taleplerinin büyüklüğünden çok, davaların taraflarında yaşanan değişimde.

ABD’de PepsiCo’ya karşı dava açan ortaklık tarafında yer alan Erkman ailesinin üç üyesi, şimdi Kıbrıs’ta açılan başka bir davada tazminat talebiyle karşı karşıya.
Patronlar Dünyası, New York mahkemesinin 7 Ekim 2026 tarihli kararını, Kıbrıs’taki yeni davanın yayımlanan ayrıntılarıyla karşılaştırdı.

ABD MAHKEMESİ PEPSICO HAKKINDAKİ RET KARARINI ONADI

Hikâyenin ilk önemli durağı New York.

Ektam Kıbrıs’ın azınlık ortağı Erkman International, 2024 yılında PepsiCo ile Mehmet Melih ve Güngör Sipahioğlu’na karşı dava açtı.

Davacı şirket, Sipahioğlu ailesinin bağlantılı şirketler üzerinden yürüttüğü faturalandırma işlemleriyle Ektam’ın azınlık ortaklarının zarara uğratıldığını ileri sürdü.
PepsiCo’nun da söz konusu işlemlere yardımcı olduğu iddia edildi.

PepsiCo hakkındaki talepler, 17 Eylül 2024’te New York’taki ilk derece mahkemesince reddedildi.
Dosya temyize taşındı.

7 Ekim 2026’da New York Eyaleti Yüksek Mahkemesi Temyiz Dairesi’nin İkinci Bölümü kararını açıkladı.

PepsiCo lehine verilen ret kararı onandı.

2026 NY Slip Op 05768 numaralı kararda, PepsiCo’nun iddia edilen usulsüzlüklere esaslı yardımda bulunduğunu gösterecek olguların dava dilekçesinde yeterince ortaya konulamadığı belirtildi.
Mahkeme, yalnızca şirketin iddialardan haberdar olduğunun ileri sürülmesinin, dolandırıcılığa veya güvene dayalı yükümlülüğün ihlaline yardım sorumluluğu için yeterli olmadığını değerlendirdi.
Bu kararın önemli bir hukuki sınırı bulunuyor: Mahkeme, bütün ticari işlemlerin hukuka uygun olduğunu tespit etmedi. PepsiCo’ya yöneltilen taleplerin hukuken yeterli olgularla desteklenmediğine karar verdi.

SİPAHİOĞLU AİLESİ HAKKINDAKİ DAVA DA REDDEDİLMİŞTİ

ABD’deki dosyada yalnızca PepsiCo hakkında karar verilmedi.
New York’taki mahkeme, 9 Aralık 2024’te Mehmet Melih Sipahioğlu ve Güngör Sipahioğlu hakkındaki talepleri de reddetti.

Ancak bu kararın gerekçesi farklıydı.

Mahkeme, Türkiye’de yaşayan iki iş insanının New York ile bağlantılarının, söz konusu uyuşmazlık bakımından kişisel yargılama yetkisi kurulmasına yeterli olmadığına hükmetti.

Böylece ABD’deki dava, bütün davalılar yönünden sona erdi.

Mahkeme, Sipahioğlu ailesine yönelik iddiaların başka bir ülkede ileri sürülüp sürülemeyeceği konusunda ise herhangi bir hüküm kurmadı.

15 GÜN SONRA KIBRIS’TA 144 MİLYON EUROLUK YENİ DAVA

ABD’deki temyiz kararından yalnızca 15 gün sonra, bu kez Kıbrıs’tan yeni bir dava haberi geldi.
Kıbrıs Rum kesiminde yayımlanan Politis gazetesinin 22 Ekim tarihli haberine göre Cyprofruta Limited ve Cyprus Farming Company Limited, Gazimağusa bölgesindeki bir fabrika ve arazinin izinsiz kullanıldığı iddiasıyla Lefkoşa’daki mahkemeye başvurdu.

Davacı şirketler, 1981 yılından bu yana söz konusu taşınmazlarda PepsiCo markalı içeceklerin üretildiğini ileri sürüyor.

Davacılar ayrıca fabrikanın ve arazinin kullanımına son verilmesini, taşınmazların kendilerine teslim edilmesini istiyor.

Politis’in aktardığı bilgilere göre davacılar, 10 Şubat 2026’da davalılara ihtarname gönderdi. Taleplerinin karşılanmadığını ileri sürerek mahkemeye başvurdu.
Yeni dava henüz karara bağlanmadı. Tazminat tutarı da mahkemenin hükmettiği bir ödeme değil, davacıların talebinden ibaret.

İŞTE DOSYANIN EN ÇARPICI AYRINTISI: ERKMAN AİLESİ BU KEZ DAVALI

Patronlar Dünyası’nın iki ülkedeki dosyaları karşılaştırmasında dikkat çeken isimler Şemsi Kazım Erkman, Sibel Erkman ve Eda Erkman oldu.
2024’te ABD’deki davayı açan Erkman International, Ektam Kıbrıs’ın azınlık ortağıydı.
Yeni Kıbrıs davasında ise Erkman ailesinden bu üç isim davalı olarak gösteriliyor.

Üstelik yalnızca onlar değil.

ABD’deki ilk davada karşı tarafta bulunan Mehmet Melih ve Güngör Sipahioğlu ile PepsiCo da yeni davanın davalıları arasında.

Birbirlerine karşı dava açan ortaklık tarafları, şimdi üçüncü şirketlerin açtığı mülkiyet davasında aynı tarafta bulunuyor.

Bu durum iki dosyanın hukuken birleştiği anlamına gelmiyor.

ABD’deki uyuşmazlık, şirket ortaklığı ve faturalandırma işlemleriyle ilgiliydi. Kıbrıs’taki yeni dava ise taşınmazın mülkiyeti, kullanımı ve buna bağlı tazminat taleplerine dayanıyor.
Ancak iki davanın merkezinde aynı ticari faaliyet bulunuyor: Ektam Kıbrıs’ın içecek üretimi.

OYAK DA 12 DAVALI ARASINDA

Yeni davanın Türkiye açısından önemli bir başka boyutu bulunuyor.

Davalılar arasında Ordu Yardımlaşma Kurumu (OYAK) ile Tamek Sagra Grup Gıda Üretim AŞ de yer alıyor.

OYAK’ın kurumsal kayıtlarına göre Tamek Grup Gıda Üretim AŞ ile Sagra Grup Gıda Üretim ve Ticaret AŞ, 30 Haziran 2025 tarihinde birleşti. Birleşme sonrasında şirketin unvanı Tamek Sagra Grup Gıda Üretim AŞ oldu.

Bununla birlikte OYAK’ın Tamek’in Türkiye’deki faaliyetleriyle bağlantısı, Ektam Kıbrıs’ın geçmiş dönemlerine ilişkin bütün hukuki yükümlülükleri üstlendiğini göstermiyor.

Yeni davada OYAK’ın hangi hukuki ilişki nedeniyle davalı gösterildiği, dava dilekçesinin doğrudan incelenmesiyle açıklığa kavuşturulabilecek.

Dolayısıyla OYAK’ın davalılar arasında yer alması ile herhangi bir tazminat sorumluluğunun mahkemece tespit edilmiş olması birbirinden farklı konular.

PATRONLAR DÜNYASI DOSYAYI 2024’TE AÇMIŞTI

Patronlar Dünyası, 14 Mart 2024’te Gökmen Mert Kural imzasıyla yayımladığı KKTC’li içecek şirketinden Pepsi Co’ya dava başlıklı haberinde, Ektam Kıbrıs’ın azınlık ortaklarının 95 milyon dolarlık hukuki girişimini Türkiye gündemine taşımıştı.

O haberde Ektam Kıbrıs’ın yüzde 25’inin Erkman ailesine, kalan yüzde 75’inin ise Sipahioğlu ailesinin kontrolündeki Tamek Holding’e ait olduğu belirtilmişti.

Aradan geçen iki yılı aşkın sürede ABD’deki dava reddedildi, temyiz mahkemesi PepsiCo lehine verilen kararı onadı ve Kıbrıs’ta farklı bir hukuki gerekçeye dayanan yeni dava açıldı.

Bugün gelinen noktada iki önemli soru yanıt bekliyor.

Birincisi, 2024’te birbirleriyle hukuki mücadele yürüten ortaklık taraflarının, aynı fabrikanın kullanımına ilişkin yeni mülkiyet davasında nasıl bir savunma yapacağı.
İkincisi ise OYAK ve Türkiye merkezli diğer şirketlerin yeni davada hangi hukuki gerekçelerle taraf gösterildiği.

Patronlar Dünyası’nın 2024’te açtığı dosya, iki yıl sonra artık yalnızca bir ortaklık anlaşmazlığı değil; ABD’den Kıbrıs’a uzanan, uluslararası şirketleri ve Türkiye’deki önemli kuruluşları da ilgilendiren bir mülkiyet uyuşmazlığına dönüşmüş durumda.

patronlardunyasi.com

İLGİLİ HABER

Altınbaş Holding’in yöneticilerinden Nusret Altınbaş, hakkında yakalama kararı çıkarılmasının ardından 24 Ekim’de teslim oldu. Kardeşi İnan Altınbaş ise 21 Ekim’deki operasyon kapsamında gözaltına alınmıştı. Soruşturma çerçevesinde aile fertlerinin mal varlıklarına yönelik tedbirler de gündeme geldi.

Ancak bu gelişmenin arka planında yalnızca bir holdingin yöneticilerine yönelik adli süreç bulunmuyor. Ailenin portföy yönetimi sektöründeki ortaklıkları, halka açık şirketlerdeki yatırımları ve KKTC’deki bankacılık faaliyetleri de dosyanın ekonomik boyutunu anlamak açısından önem taşıyor.

İSTANBUL’DAN KIBRIS’A UZANAN FİNANS HATTI

Altınbaş ailesinin KKTC’deki en önemli finansal yatırımlarından biri Creditwest Bank Kıbrıs.

Bankanın kendi internet sitesinde yayımlanan ortaklık tablosuna göre hisselerin yüzde 100’ü Altınbaş ailesine mensup gerçek kişilere ait. Nusret Altınbaş’ın bankadaki doğrudan payı yüzde 16,67, Serdar Altınbaş’ın payı ise yüzde 8,33.

Bu tablo, Türkiye’de yürütülen soruşturmanın ardından Kıbrıs’taki finansal varlıkların hukuki durumuna ilişkin soruları da beraberinde getiriyor.

TEDBİRLER KUZEY KIBRIS’TAKİ BANKAYI KAPSIYOR MU ? 

Türkiye’de aile fertlerinin mal varlıklarına yönelik açıklanan tedbirlerin Creditwest Bank’taki hisseleri hangi ölçüde kapsadığına ilişkin ayrıntılı ve kesin bir açıklama bulunmuyor.

Dolayısıyla bankanın faaliyetlerinin soruşturmadan etkilendiğini veya hisselerin tamamı hakkında belirli bir işlem yapıldığını söylemek için henüz yeterli veri yok.

Bununla birlikte, bankanın ortaklık yapısı nedeniyle konu yalnızca Altınbaş ailesinin yatırımlarıyla sınırlı değil. KKTC’de faaliyet gösteren bir bankanın hissedarlarına ilişkin gelişmeler, düzenleyici kurumların değerlendirmeleri bakımından da önem taşıyor.

ATLAS PORTFÖY BAĞLANTISI

İstanbul ayağında ise Atlas Portföy öne çıkıyor.

Atlas Portföy’ün 60 milyon liralık sermayesinin yüzde 58,33’ü Nusret Altınbaş’ın yüzde 100 sahibi olduğu Aynus Holding’e ait.

Serdar Altınbaş ile Fatma Altınbaş’ın şirketteki doğrudan payları ise ayrı ayrı yüzde 20,83.

Böylece Nusret Altınbaş’ın dolaylı ortaklığıyla iki aile ferdinin doğrudan hisseleri aynı portföy yönetim şirketinde birleşiyor.

Atlas Portföy’ün bazı yöneticilerinin ve çalışanlarının fon soruşturması kapsamında gözaltına alınması, Altınbaş ailesinin portföy yönetimi sektöründeki ilişkilerini daha yakından incelenmesi gereken bir başlık haline getiriyor.

Burada altı çizilmesi gereken nokta, ortaklık ilişkilerinin tek başına suç veya soruşturmaya konu işlemlere katılım anlamına gelmediği.

Hangi kişinin hangi işlemlerle ilişkilendirildiği, adli makamların açıklamaları ve dosyadaki somut deliller üzerinden değerlendirilmek zorunda.

Fatoş Altınbaş, Sumru ve Serdar Altınbaş çiftiyle İsviçre Alpleri’nde tatilde.

CREDITWEST FAKTORİNG’DE DİKKAT ÇEKEN KESİŞME

Altınbaş grubunun finansal faaliyetleri banka yatırımıyla da sınırlı değil.

Borsa İstanbul’da işlem gören Creditwest Faktoring’in ortaklık yapısı da soruşturma sonrasında dikkat çekti.

Kamuyu Aydınlatma Platformu’ndaki bilgilere dayanan haberlere göre Altınbaş Holding’in şirketteki payı yüzde 29,05.

Atlas Portföy’ün yönettiği Atlas Portföy Dördüncü Serbest Fon’un payı ise güncel haberlerde yüzde 18,57 olarak aktarıldı.

Böylece Altınbaş ailesinin holding yatırımlarıyla portföy yönetimi sektörünün aynı şirketin ortaklık yapısında kesiştiği görülüyor.

Bu ilişki, soruşturmanın finansal ağını anlamak açısından önemli.

Ancak Creditwest Faktoring’in de doğrudan soruşturmanın konusu olduğuna ilişkin ayrıca doğrulanmış bir açıklama bulunmadıkça, şirketin adının ortaklık bağlantısı üzerinden gündeme gelmesiyle hakkında bir suçlama bulunması birbirinden ayrılmalı.

EKİMİN BAŞINDAKİ YÖNETİM DEĞİŞİKLİĞİ

Dosyanın zaman çizelgesinde yanıt bekleyen başlıklardan biri de Serdar Altınbaş’ın ekim ayının başında bir şirketin yönetim kurulundan ayrıldığına ilişkin bilgi.

Fon soruşturmalarına ilişkin gelişmelerin eylül ayında yoğunlaşması, ardından ekim ayında yeni adli ve idari adımların gündeme gelmesi, bu ayrılığın tarihini ve hangi şirkette gerçekleştiğini önemli hale getiriyor.

Böyle bir değişikliğin değerlendirilmesinde dört ayrı tarih belirleyici görünüyor:

17 Eylül 2026

SPK, Atlas Portföy’ün kurucusu olduğu ilgili fonlarda alım satımı durdurdu ve tasfiye sürecini başlattı. Bu, idari tedbirdi; adli operasyon değildi.

9 Ekim

2026 Altınbaş Holding Genel kurulu

Nusret, Serdar ve Sofu Altınbaş’ın yönetim kurulu üyelikleri sona erdirildi. Serdar Altınbaş’ın yerine Ersin Erdoğan’ın getirildiği bildirildi.

15 Ekim

2026 Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi ilanı
Genel kurulda alınan yönetim değişikliği kararları yayımlandı.

21 Ekim

2026 Fon soruşturmasında yeni operasyon. Nusret Altınbaş hakkında yakalama kararı çıkarıldığı, İnan Altınbaş’ın gözaltına alındığı bildirildi

Yani operasyondan hemen önce Altınbaş Holding Genel Kurulu toplanıyor ve üç patronun yönetim kurulu üyelikleri sona erdiriliyor.

Tesadüf mü, bunu elbette soruşturmacılar belirleyecek.

SORUŞTURMANIN KRONOLOJİSİ NE SÖYLÜYOR?

Altınbaş ailesinin İstanbul-Kıbrıs hattında asıl yanıt bekleyen soru da burada: Sermaye piyasalarındaki soruşturmanın ardından aile üyelerinin şirketlerdeki payları, yönetim görevleri ve KKTC’deki finansal varlıkları bakımından hangi somut hukuki adımlar atılacak?

Bu sorunun yanıtı, yalnızca bir ailenin ticari yapılanmasını değil, Türkiye’deki fon soruşturmasının sınır ötesi finansal ilişkiler bakımından ne ölçüde genişleyeceğini de gösterebilir.

patronlardunyasi.com

https://www.instagram.com/reel/De6jUI0ES6c/?cplk=Mjd1ZWhoYzJnczc5

Türkiye ile KKTC arasında yapılacak doğal gaz boru hattı projesi için NAVTEX yayımlandı. Akdeniz’de belirlenen 12 koordinatta 31 Aralık’a kadar çalışma yürütülecek.

Türkiye ile KKTC arasında yapılması öngörülen doğal gaz boru hattına ilişkin çalışmaların gerçekleştirileceği deniz sahası NAVTEX ile duyuruldu. Akdeniz’de 12 koordinat üzerinden tanımlanan bölgede yürütülecek faaliyetlerin 31 Aralık’a kadar devam etmesi planlanıyor. Yayımlanan duyuru, bölgede seyir yapacak deniz araçlarının planlanan çalışmalar hakkında bilgilendirilmesini amaçlıyor.

Rum iş insanları, KKTC’deki fabrika için Pepsi’ye 140 milyon euroluk dava açtı

📍Kıbrıslı Rum iş insanları, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuiryeti Gazimağusa’daki fabrikalarının 1981’den beri “işgal edildiğini” öne sürerek PepsiCo ve bağlı şirketlere karşı 140 milyon Euro’nun üzerinde tazminat talebiyle dava açtı.

Lefkoşa Rum Bölge Mahkemesi’ne sunulan dava, CYPROFRUTA ve CYPRUS FARMING şirketleri adına açıldı.

Davacılar, Gazimağusa’daki fabrika ve arazilerinin 1974 öncesi kendilerine ait olduğunu, 1981’den itibaren ise EKTAM KIBRIS tarafından Pepsi, Pepsi Max, 7UP ve Mirinda üretiminde kullanıldığını iddia ediyor.

Dava, ABD merkezli PepsiCo’nun yanı sıra Türkiye’deki Pepsi bağlı şirketleri, EKTAM KIBRIS ve yöneticileri de dahil olmak üzere 12 gerçek ve tüzel kişiye karşı yöneltildi.

TALEP EDİLENLER
– Fabrikanın kullanımının durdurulması ve mülkün iadesi
– 1981-2026 dönemi için yaklaşık **9,15 milyon euro** kira bedeli
– Kullanım kaybı ve ticari kâr kaybı için 135 milyon euro tazminat

Davacılar, Şubat 2026’da gönderdikleri ihtarnameye rağmen karşı tarafın fabrikayı boşaltmadığını belirterek mahkemeye başvurduklarını açıkladı.

Dava açılan 12 kişi ve şirket

1. Mehmet Melih Sipahioglu (İstanbul)
2. PEPSICO INC. (ABD)
3. INFIMA HOLDING (eski TAMEK HOLDING A.Ş.)
4. Pepsi-Cola Servis ve Dağıtım Ltd
5. Fruko Meşrubat San. Ltd
6. Tamek Sagra Grup Gıda Üretim A.Ş.
7. Ordu Yardımlaşma Kurumu (OYAK)
8. PERGAMA İçecek A.Ş.
9. Güngör Sipahioglu
10. Dr. Şemsi Kazım Erkman (EKTAM KIBRIS)
11. H. Sibel Erkman (EKTAM KIBRIS)
12. Eda Erkman (EKTAM KIBRIS)

— Dr. Sefa Karahasan (@sefakarahasan) October 22, 2026

Ticaret Bakan Yardımcımız Mahmut Gürcan, LOB’İN International tarafından düzenlenen 39. Uluslararası Tüketici Kalite Zirvesi’ne katılarak bir konuşma gerçekleştirdi.

Bakan Yardımcımız, konuşmasında tüketicilerin ekonomik çıkarlarının yanı sıra sağlık ve güvenliğinin korunmasına yönelik Bakanlığımız tarafından yürütülen çalışmalar hakkında değerlendirmelerde bulundu.

Yanıltıcı reklamlarla mücadele, fiyat etiketi denetimleri, tüketici sözleşmelerinin kontrolü ve ürün güvenliğine yönelik uygulamalara değinen Bakan Yardımcımız, vatandaşların güvenli ürün ve hizmetlere erişiminin sağlanmasının önemine dikkat çekti.

Ayrıca yenilenmiş ürün sisteminin geliştirilmesi, satış sonrası hizmetlerin iyileştirilmesi ve sahte yetkili servislerden kaynaklanan mağduriyetlerin önlenmesine yönelik çalışmalara ilişkin bilgi verdi.

— T.C. Ticaret Bakanlığı (@ticaret) October 24, 2026

Açılış konuşmaları
Saat : 14.00 – 15.00
Fehim Ustaoğlu – Lobin Internatıonal Yönetim Kurulu Başkanvekili
Emrullah Turanlı – Taş Yapı Yönetim Kurulu Başkanı

Prof.Dr.Doğan Aydal – Yeniden Refah Partisi Genel Başkanvekili
Mahmut Gürcan – T.C. Ticaret Bakan Yardımcısı

1.OTURUM – Evrensel Tüketici Hakları ve Uluslararası Ticaret

Moderatör : Dr.Mustafa Necip Uludağ – Alfa Invesment UK Partner

Avni Dilber – T.C. Ticaret Bakanlığı Tüketicinin Korunması ve Piyasanın Gözetilmesi Genel Müdürü

Eyüp Akbal – Fuzul Tasarruf Finansman Yönetim Kurulu Başkanı

Mehmet Demir – Sinbo Küçük Ev Aletleri Yönetim Kurulu Başkanı

Ertan Özyiğit – Stratejist

Namık Kemal Kemer – UK Sovereign Group TR Temsilcisi

Dr.Nihat Şen – Ordu Büyükşehir Belediye Başkan Yardımcısı

Merve Ünler – Özteknik Yönetim Kurulu Başkanı

KAHVE MOLASI

2.OTURUM

Evrensel Tüketici Hakları ve Pazarlama Stratejileri

Moderatör : Prof.Dr.Uğur Celil Özgöker – İstanbul Arel Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölüm Başkanı

Prof.Dr.Derya Kahraman – İstanbul Üniversitesi Akademisyen

Av.Bedia Teymur – Haberler.com Genel Yayın Yönetmeni

Erkan Çakır – Car Zoom Ceo

Dilek Öz – Dilek Öz Ticaret Yönetim Kurulu Başkanı

Furkan Duran – Sirius Lab Co-Founder

Yahya Akceylan – ZLS GmbH YKB

Nihat Tanrıkulu – Tümkiad Genel Başkanı

Deren Yaşar – DY Sağlık Hizmetleri YKB

18.00 gibi Oturumlar biter 19.00 gibi akşam galaya geçilir

nr1magazin.com
sekermagazin.com
magazininefendisi.com
drmagazin.com
www.objektifmagazin.com
www.chamadamagazin.com
lordmagazin.com
www.majormagazin.com
www.oscarmagazin.com
www.pashamagazin.com
www.61yurthaber.com
www.yurthaber61.com
www.isteturkiye.com
istekibris.com
www.altinpalmiye.com
cekicmagazin.com – 39. Uluslararası Tüketici Kalite Zirvesi
50fiftymagazin.com – 39. Uluslararası Tüketici Kalite Zirvesi
haberler.com – 39. Uluslararası Tüketici Kalite Zirvesi
sondakika.com – 39. Uluslararası Tüketici Kalite Zirvesi

Casino İşletmecileri Birliği (CİB) gerçekleştirdiği 10. Olağan Genel kurulunda yeni yönetim kurulunu belirledi. Yapılan seçimlerde Aralık ayından beri Başkan Vekilliğini yürüten Hasan Örek CİB’in yeni başkanı oldu.

Acapılco Hotel’de düzenlenen Genel Kurul, Maliye Bakanı Özdemir Berova, Turizm Bakanlığı Müsteşarı Serhan Aktunç, Başbakanlık Özel Kalem Müdürü İlgen Bağcıer, sektörle bağlantılı daire müdürleri ve turizm örgütlerinin de katılımıyla gerçekleştirildi.

KURULLAR OLUŞTURULDU, YENİ YÖNETİM GÖREV BÖLÜMÜ YAPTI

Casino İşletmecileri Birliği (CİB), 22 Ekim 2026 Perşembe günü ö.s. saat 14.00’te, Acapulco Resort Otel, Girne adresinde 10. Olağan Genel Kurul Toplantısı divanın oluşmasının ardından faaliyet raporu ve mali raporun oybirliğiyle onaylanmasıyla devam etti.

Yapılan oylamanın ardında Hasan C. Örek Başkanlığa seçilirken, Ayhan Sarıçiçek, Sertuğ A. Gülcan, M. Gürdal Büyükgüngör, Erman Sarı, Mustafa Sağlam tüm üyelerden onay aldı. Gökhan Ecesoy ve  Serhat Ataş de yedek üye olarak seçildi.

Genel Kurul Toplantısı’nda Denetleme Kurulu’na İhsan Bertan Patır, Gökhan Kireççi, Berna Kaya ve Nuri Tamer seçilirken, Disiplin Kurulu da Bayram Tegay, Murat Yılmaz, Gürhan Ecesoy ve Yalçın Karabaş’tan oluştu.

Genel kurulun ardından bir araya gelen yeni yönetim kurulu görev bölümü yaptı.

Hasan C. Örek başkanlığında ilk toplantısını yapan yönetim kurulunda görev bölümünde, Başkan Yardımcısı Ayhan Sarıçiçek, Genel Sekreter Sertuğ A. Gülcan, Genel Sekreter Yardımcısı M. Gürdal Büyükgüngör, Sayman Erman Sarı, faal üye olarak da Mustafa Sağlam belirlendi. Gökhan Ecesoy ve Serhat Ataş da yedek üye oldular.

MÜCADELENİN ROTASI YASADIŞI SANAL BET

Genel kurul kapsamında gerekli oylamalar ve seçimlerin yapılmasının ardından yönetim kurulu adına üyelere seslenen Ayhan Sarıçiçek, yeni dönemde mücadelelerinin odağında yasadışı sanal bet olacağını açıkladı.

Ülke ekonomisi önünde en büyük tehlikenin yasa dışı olarak yapılan bet faaliyetleri olduğuna dikkat çeken Sarıçiçek, yeni dönemde ana mücadelelerinin bu yönde olacağını kaydetti.